امام باقر (عليه السّلام) فرمود: يكى از سخنان رسول خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) اين است كه فرمود: ترس از خداى عزّوجل سر حكمت

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: همانا ترس شديد از خداى عزّوجل از عبادت شمرده مى ‏شود، خداى عزّوجل گويد: «به راستى كه از بندگان خدا

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: هر كه خدا را بشناسد ترس او در دلش مى ‏افتد و هر كه از خدا ترسان باشد نفسش از

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: اى اسحاق! از خدا چنان بترس كه گوئيا او را مى‏ بينى و اگر تو او را نمى‏ بينى او

از امام صادق و ايشان از پدران بزرگوارش : شبيه حديث گذشته در ضمن وصاياى پيامبر اكرم(ص) به حضرت على(ع) روايت شده است با اضافه‌اى

هيثم بن واقد گويد: از امام صادق (عليه السّلام) شنيدم كه مى‏ فرمود: كسى كه خدا ترس باشد خداوند خوف و هيبت او را در

در مورد قول خداى عزّوجل «و براى آن كس كه از مقام و مرتبه الهى ترسان است دو بهشت خواهد بود». امام صادق (عليه السّلام)

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: مؤمن همواره بين دو ترس گرفتار است: يكى گناهى كه گذشته است و او نمى ‏داند كه خداوند در مورد

حمزة بن حمران گويد: از امام صادق (عليه السّلام) شنيدم كه مى‏ فرمود: بخشى از خطبه‏ هاى رسول خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) كه

امير المؤمنين (عليه السّلام) در خطبه‏‌ا‌ى فرمودند: كسى به گمان خود ادّعا دارد كه به خداوند اميد دارد، سوگند به خداى بزرگ كه دروغ مى‏‌گويد.

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: به خداوند اميدوار باش اميدى كه تو را بر انجام معصيتش جرأت نبخشد و از خداوند بيم داشته باش بيمى

امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در وصيّت لقمان به پسرش آمده است كه: اى پسركم! از خداوند چنان بترس كه اگر نيكى جنّ و انس