امام صادق عليه السّلام مى‏ فرمودند: مؤمن مؤمن نيست مگر اينكه ترسان و اميدوار باشد و ترسان و اميدوار نمى ‏باشد مگر اينكه آنچه را

۱۰۶- امام صادق(ع) فرمودند: پدرم مى‌فرمودند: هيچ بنده مؤمنى نيست جز اينكه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بيم و نور اميد، به

راوى گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: گروهى هستند كه گناه مى‌كنند و مى‌گويند: اميد [به بخشش الهى‌] داريم، پس اينان پيوسته چنين‌اند تا اينكه

راوى گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: در وصيّت لقمان به فرزندش چه جملاتى هست؟ حضرت فرمودند: در آن جمله‌هاى عجيبى است و از همه

از امام صادق (ص) در مورد قول خداى عزّوجلّ «و اكثر آنان به خداوند ايمان نمى‌آورند جز اينكه مشركند»[۱۰۶ یوسف] روايت است كه فرمودند: مشرك

102- از امام صادق(ع) روايت است كه حضرت در برخى از كتابها چنين خوانده است كه خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد: سوگند به عزّت و

101- امام صادق(ع) فرمودند: كسى كه سه چيز به او داده شده از سه چيز بى‌بهره نمانده است: كسى كه به او دعا عطا شده

راوى گويد: از حضرت موسى بن جعفر(ع) در مورد گفتار خداى عزّوجل پرسيدم كه مى‌فرمايد:«و كسى كه بر خدا توكّل كند پس خدا او را

امام صادق (ع) فرمودند: ثروتمندى و عزّت سير و گردش مى‌كنند، پس هر گاه به موضع توكّل دست يافتند در همان جا اقامت مى‌گزينند… (یعنی

امام سجّاد(ع) فرمودند: بيرون آمدم تا اينكه به اين ديوار رسيدم پس بر آن تكيه زدم ناگاه مردى كه دو جامه سفيد در بر داشت

امام صادق(ع) فرمود: خداوند عزّوجلّ به سوى داود(ع) وحى فرستاد كه: هيچ بنده‌اى از بندگان من به من چنگ نزده است كه اين را از

امام صادق (ع) فرمودند: هر بنده‌اى كه به سوى چيزى كه خداى عزّوجل دوست مى‌دارد روى بياورد، خداوند نيز به سوى چيزى كه او دوست