هيثم بن واقد گويد: از امام صادق علیه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: كسى كه خداوند او را از ذلّت گناهان به سوى عزّت و ارجمندى تقوا فرستاد او را بدون مال بى‌نيازى بخشيد و بدون قوم و قبيله عزّت داد و بدون مونس آرامش بخشيد و كسى كه از خدا بترسد خداوند هيبت او را در همه چيز مى‌افكند و كسى كه از خدا نترسد خداوند او را از همه چيز بيمناك مى‌سازد و كسى كه از خداوند به روزى كم خوشنود باشد خداوند هم از او به عمل كم خوشنود مى‌گردد و كسى كه از طلب روزى شرم ندارد بارش سبك و روزى خانواده‌اش فراخ مى‌گردد و كسى كه به دنيا بى‌اعتنا باشد خداوند حكمت و دانايى را در دلش پا بر جا مى‌كند و زبانش را به حكمت گويا مى‌سازد و او را نسبت به دردها و داروهاى عيوب دنيا بينا مى‌گرداند و او را سالم و بى‌نقص از دنيا به سراى سلامت آن جهان منتقل مى‌كند.

جهاد النفس وسائل الشيعة / ترجمه افراسيابى، ص 105